گریه بر مصایب حسین(ع) از لحظه مرگ تا عبور از صراط

بی تردید گریه بر مصائب امام حسین (ع) دارای فضیلت ها و آثار شگرفی می باشد، به نحوی که گاه قطره ای اشک برای مظلومیت اباعبدالله (ع)، نجات بخش انسان از آتش جهنم می گردد!
 گریه خالصانه و عارفانه بر امام حسین )ع) پاداش و آثار ویژه ای دارد که: برخی نجات بخش انسان از هول و هراس سکرات موت و عالم قبر و جهان برزخ و سرای آخرت است و برخی باعث زدوده شدن گناهان و مورد عنایت پیامبر و امامان نور (ع) قرار گرفتن و رسیدن به بهشت است، به نحوی که آیت الله حاج شیخ جعفر شوشتری گوشه ای از آن ها را چنین بیان می دارد.

زائر حرم عشـق

گفت : ضمائر را بشمار
گفتم : من ،  من ،  من ...
گفت :  فقط  " من " ؟
گفتم : آری ...
همگی رفته اند زیارت ارباب
و فقط منم که اینجا تنها مانده ام ...

روضه وداع را بهتر بفهمیم...

خداحافظی محب و محبوب سخت و تلخ است. برای کاهش این تلخی باید خداحافظی چند مرحله ای باشد نه یک مرحله ای و ضربتی. حال اگر ما کسی را دوست داریم حواسمان باشد هنگام خداحافظی چند نوبت اورا ببینیم و خداحافظی کنیم. و اگر خدا محبت ما را به دل کسی انداخته همین طور. ساده ترین مثال نعمت محبت پدران و مادران ماست که کمتر شکر می کنیم. می خواهیم سفر طولانی برویم، چشم مادر به قد و بالای ماست و غمی قلب او را می فشرد. خداحافظی که کردیم بهانه ای پیدا کنیم و برگردیم.

-راستی! مسواکم را جاگذاشتم...خوب! کاری نداری؟ خداحافظ

بهانه ای دیگر:

-مامان! زحمت بکش از طرف من با دایی هم خداحافظی کن.

به ترمینال یا فرودگاه هم که رفتیم زنگی بزنیم.

بدین ترتیب خاطره تلخی  وداع و هجران به حداقل می رسد.

*****

حالا می فهمیم روضه وداع را. سید الشهدا علیه السلام هفت بار رفت و برگشت تا خداحافظی کند.

محبت شدید زینب علیه السلا مرا می دانست. حسین معلم عشق است.

*****

و حالا می فهمیم رمز این را که روح فاطمه سلام الله علیها چند بار مفارقت کرد و حسن و حسین را در آغوش گرفت...

السلام علیک یا فاطمة الزهرا

برگرفته از پله پله تا ملاقات خدا

راز عطر سیب

بوی سیب

«بوی سیب و حرم حبیب و حسین غریب و کرب و بلا». این نوحه مشهور و محبوب را در سالهای اخیر بارها شنیده ایم. اما بوی سیب چه ارتباطی با حرم امام حسین(ع) دارد؟ آیا درست است که می گویند از قتلگاه و ضریح مطهر امام حسین(ع) می شود عطر سیب استشمام کرد؟

نگاهی به منابع روایی و کتابهای معتبر شیعی، راز بوی سیب را این طور می گشاید:
در کتاب شریف «بحارالانوار» جلد 43 ، صفحه 289 ماجرای عطر سیب به نقل از «حسن بصری» و «ام سلمه» این طور آمده است :«حسنین وارد شدند بر رسول خدا، و جبرئیل در نزد آن حضرت بود. پس ایشان در اطراف او گردیدند، به گمان این که دحیه‏ی کلبی است. جبرئیل، دست خود را حرکت داد، مانند کسی که از کسی چیزی بگیرد. پس سیبی و بهی و اناری

یا حبیب الباکین

از گریه ی امام زمان بر تو دانستم ما یک عمر "تباکی" کرده ایم!

فاطمیه

تنها سین!

سینه زنی برای فاطمه

تنها سین دلچسبِ

سفرۀ هفت سین امسال!

بوی سیب...

بوی سیب سرخ حوا، بهشت را از آدم ربود و به خاکش کشید...

اما، بوی سیب عشق تو...

 افلاک را در دلــــــــِ اهل زمین رویاند...

ح س ی ن

 حال روزهای بی روضه...

 حال این روزهای ما شده حال روزهای بی روضه!

که بی بهانه و شاید هم با بهانه! دنبال نام ح س ی ن  را می گیرند و...

دلم زیارت می خواهد...جرات ندارم بگویم زیارت «کربلا»! که تا آقا علی ابن موسی الرضا(ع) رضایتش نباشد...کربلا ما را راه نمی دهند!..

چقدر این روزها دل بی تاب من قد تمام سال های بی حسین پیر شده و زمین گیر! و گاهی می رود تا غرق کفر گویی شود که جمع کن بساط این عشق بازی ها را! حسین کجا می آید به دل مردابی تو نگاه کند! که حسین غلامان سینه چاک خود را دارد و تو ...

هزار بار بگفتم و هیچ درنگرفت

که گرد عشق مگرد ای فقیر و ...گردیدی!!!